Daan Jacomien 2foto: Corinne van Westen

Ik ben Jacomien (47), getrouwd met Paul (55) en moeder van Daan (14) en Gijs (7). Daan werd zeven weken te vroeg maar gezond geboren. Twee dagen later kreeg hij hersenbloedingen door zuurstoftekort. Daardoor raakte Daan ernstig meervoudig gehandicapt en dat had grote gevolgen voor ons gezinsleven. Intensieve zorg doet iets met een mens. Dat put uit, maakt intens moe. Thuis is de beste plek voor een kind... Ja dat is zo als de intensieve zorg niet ten koste gaat van het hele gezin. En juist dat dreigde te gebeuren. Daarom is Daan na ruim dertien jaar op 4 december 2015 verhuisd naar zijn tweede thuis op een Zorgboerderij. Wij houden hem nu anders vast. In dit wekelijkse blog schrijf ik over ons bijzondere gezinsleven.

 

Loslaten in het Zwarte Woud

Tot en met 2014 gingen we als volledig gezin op vakantie. Mét Daan. Tijdens die vakantie beseften we dat de zorg voor hem te zwaar was geworden. De grens aan onze draagkracht en ons incasseringsvermogen kwam pijnlijk in zicht. En dat had grote gevolgen. Ruim een jaar na deze vakantie verhuisde Daan naar de Zorgboerderij.   Verbonden   Sinds Daan niet meer thuis woont hebben we vrijheid. Afgezien van het ritme in onze Facetime momenten en bezoekjes kunnen we gaan en staan waar we willen. En toch blijven we voor...
Lees meer

Herinrichting

Inmiddels is het anderhalf jaar geleden dat ik begon als freelance tekstschrijver. Starten als ondernemer is één ding, maar klanten komen niet vanzelf aanwaaien. Daar moet ik gewoon hard voor werken. Ik worstelde alleen met de vraag hoe ik klanten trek zonder trucjes of toneelstukjes. Een oprechte manier waarmee ik dicht bij mezelf blijf. Best een uitdaging. In deze zoektocht vond ik Annemieke Tissink op mijn pad. Ik besloot om bij haar een marketingtraject te volgen en dat was een hele goede zet. In vijf intensieve gesprekken zocht Annemieke samen...
Lees meer

Kwetsbare kracht

Afgevallen door zijn dagelijkse beweging in de Racerunner en ruim tien centimeter gegroeid tot zo’n één meter vijfenzeventig. Als ik naast Daan zit bevinden onze schouders zich ongeveer op gelijke hoogte. Mijn kind van voorheen is onmiskenbaar (bijna) man.   Armkracht Van jongs af aan doet Daan alles op armkracht. De enige optie omdat zijn benen het nou eenmaal laten afweten. Toen hij bijna drie was zat hij voor het eerst op zijn knietjes. Daarna ‘kroop’ hij. Dat wil zeggen, hij trok zijn stevige lijfje voort op armkracht terwijl zijn...
Lees meer